Van gas naar elektrisch frituren, de rekensom achter onze cafetaria

Al negen jaar sta ik achter de toonbank van onze cafetaria in Hilvarenbeek, op een steenworp van de Sint-Petrus’-Bandenkerk. Op vrijdagavond gaan er kilo’s friet door de bakken, en tijdens de kermis staat de rij tot buiten. Twee jaar geleden liep ons gascontract af en kreeg ik een nieuw aanbod onder ogen dat me de rest van de avond bezighield. Toen ik het naast mijn omzetcijfers legde, wist ik dat ik er iets mee moest.

Onze twee frituurbakken en de grillplaat draaiden op gas. Dat was altijd zo geweest, ook bij de vorige eigenaar. Maar de vaste lasten liepen op, de keuken werd in de zomer onwerkbaar heet en de leverancier van mijn apparatuur vertelde dat elektrische friteuses de olie gelijkmatiger op temperatuur houden. Minder pieken betekent dat de olie langer meegaat. Het idee om over te stappen was snel geboren. De uitvoering kostte meer denkwerk.

Eerst de aansluiting, dan de apparaten

Mijn eerste fout was dat ik begon met offertes voor nieuwe friteuses. Pas toen een bevriende ondernemer vroeg of mijn aansluiting dat wel trok, ging ik in de meterkast kijken. Daar hing een driefasenaansluiting van 3×25 ampère, wat voor een woonhuis ruim is, maar niet voor een zaak die op topmomenten twee zware bakken, een grill, een afzuiging, drie koelingen en een vriezer tegelijk laat draaien.

Ik belde Elektricien Hilvarenbeek en vroeg of ze eerst wilden uitrekenen wat ik nodig had, voordat ik iets bestelde. Dat was de beste beslissing van het hele traject. De monteur kwam op een maandag, onze sluitingsdag, en liep met mij elk apparaat langs. Typeplaatjes, opgenomen vermogen, welke apparaten tegelijk aan staan en welke niet. Daaruit volgde dat ik een zwaardere aansluiting nodig had, die ik zelf bij de netbeheerder moest aanvragen. Dat traject kost weken, dus ik ben dat meteen gaan doen.

Wat er in de begroting moest

Als ondernemer kijk je naar terugverdientijd, en die rekensom bleek ingewikkelder dan ik dacht. Naast de friteuses zelf kwamen er kosten voor de verzwaring van de aansluiting, hogere vaste netkosten per maand, een nieuwe verdeelkast in de keuken en zware kabels vanaf de meterkast. Daar tegenover stonden de wegvallende gasrekening en het vastrecht voor gas, minder olieverbruik en een keuken waarin mijn personeel het in juli wel uithoudt.

Elektricien Hilvarenbeek tekende een indeling waarbij iedere friteuse een eigen groep kreeg, de grill en afzuiging apart staan en de koeling op aparte aardlekautomaten hangt. Valt er in de frituur iets uit, dan blijven de koelcellen gewoon draaien. Dat was voor mij een argument dat in geen enkele brochure stond, maar wel geld scheelt als het op een drukke zaterdag misgaat.

Plannen rond het seizoen

We hebben de overstap gepland in de stilste weken van januari. De netbeheerder had de verzwaring een week eerder klaar, de elektricien legde in twee dagen de nieuwe kast en kabels aan en op donderdag werden de friteuses geplaatst. Ik heb een bord op de deur gehangen en een bericht in de lokale groepsapp gezet. Vier dagen dicht voelde lang, maar de vaste klanten stonden zaterdag weer voor de deur.

Of het zichzelf terugverdient, weet ik over een paar jaar pas echt. Wat ik nu al weet, is dat ik het in de verkeerde volgorde wilde doen. Begin bij je aansluiting en je groepen, niet bij de apparaten. Dat advies geef ik elke collega-ondernemer mee die op dezelfde gedachte komt.